Askıda

Askıda
Askıda

Pandemi nedeniyle hepimiz 2020 hatta 2021 yılı için planladığımız bir çok şeyi askıya aldık. Kişisel gelişimimiz için yapacağımız seyahatleri askıya aldık. Gitmediğimiz tatillerimiz oldu. Kariyer tırmanışımızda birkaç basamak yükselmemizi sağlayacak girişimlerimizi askıya aldık. Kalabalık aile buluşmalarını, geniş katılımlı özel gün kutlamalarını…  Corona virüsü ne çok şeyi askıya almamıza neden olmuş değil mi?

Fakat, sıraladığım askı listesinde hiçbir ertelenen, temel ihtiyaçlarımızı içermiyor fark ettiniz mi? “Evet” diyorsanız, şanslısınız. Evet, şanslıyız. Çünkü dahası var.

Bir şeyi daha askıya aldık. İnsanlığımızı! En insan yanımızı! Birkaç gündür bu düşünceler içindeyim, kendimi aksini söylemeye ikna edemedim. Bu sebeple yazıyorum.

Geçen hafta, işe giderken kullandığım ve genelde alternatif olarak yöneldiğim yolda ilerlerken, sıkça alışveriş yaptığım pastaneye uzun zamandır uğramadığımı fark ettim ve içeriye girdim. Reyonlardan birinin arkasındaki duvarda dijital bir aparat vardı ve içinde rakamlar yazıyordu. Hemen anladım, senelerdir “askıda ekmek” uygulamasının bulunduğu işletme, artık askıdaki ekmek sayısını herkesin görebilmesi için dijital bir sayaç yerleştirmişti duvara. Şaşırdım, hoşnut oldum ve çalışanlarla sohbet etmeye başladım.

“Dijital sayaç koymakla ne iyi etmişsiniz… Bu sayede her müşteri kasaya geldiğinde uygulamayı net bir şekilde görebiliyor, destek verenler artmış olmalı…” Ama öyle olmamıştı. Kasiyer, 2 gündür kimsenin askıda ekmek bırakmadığını, hatta eksi 24 askıda ekmek bulunduğunu söyledi. Pastane askıda ekmek olmasa bile ihtiyaç sahiplerini geri çevir(e)miyormuş, bu sebeple o gün eksi sayıya kadar düşmüş ekmek sayısı. “Nasıl yani? İki gündür hiç kimse ekmek bırakmadı mı? Peki günde kaç ihtiyaç sahibi ekmek almak için uğruyor düzenli olarak?” diye sordum. Her gün 150 civarı askıda ekmeğe ihtiyaç varmış. Geçen sene bu sayı 50-60 civarıydı. Her uğradığımda askıya ekmek bıraktığım için biliyorum. Askıya 10 ekmek bırakarak öfkeli, üzüntülü ama kararlı bir şekilde çıktım pastaneden.

Ekmek, en temel ihtiyaç!

Onlarca insan, yaşamını sürdürebilmek için tüketmesi gereken birkaç somun ekmeği alabilmek amacıyla her gün bu pastanenin yolunu tutuyor. Bu askıya alınamayacak bir durum değil mi? Yani pandemi nedeniyle askıya aldığımız tatiller, kutlamalar gibi değil.

Askıda ekmek yok! Askıda olan insanlığımız!

İşten eve dönerken pastaneye tekrar uğradım. Dijital sayaç arkadaşlarımın da katkılarıyla eksiden artıya döndü. Bundan sonra her hafta rutin bir şekilde askıya elimizden geldiğince ekmek bırakacağız. Keşke insanlığımızı da eksiden artıya çevirebilsek…

Tüm bunları sizden bir ricada bulunmak için yazdım. Lütfen alışveriş yaptığınız pastane ve ekmek fırınından askıda ekmek uygulamasına katılmasını isteyin. Lütfen her alışverişinizde 1,3,5 demeden askıya siz de katkıda bulunun. Lütfen katkıda bulunması için dostlarınızı ve komşularınızı haberdar edin. Askıdaki insanlığımızı oradan alalım.

Merve Kılıç – Sivil Toplum Uzmanı